Promotiepraot

De huldiging van Willem II na de promotie in 1987.  (Foto geleend van de Willem II-site).

Met de kraker tegen de Bossche bollen voor de deur, komt er van werken vandaag geen flikker meer terecht. We gooien er dus nog een Roem & Glorie post tegenaan. Deze keer de herinneringen van onze gastschrijver Trotsvanhetvoetballand aan de laatste keer dat we promotie afdwongen, in 1987.

Promotiepraot

Bijna 25 jaar geleden promoveerde Willem II voor het laatst naar de Eredivisie. Niemand kon op dat moment vermoeden dat we daarna 24 jaar op rij actief zouden zijn op het hoogste vaderlandse voetbalpodium. Een kleurrijke periode, waarin onze club uitgroeide tot een vast gezicht in de Eredivisie.

Komend weekend kunnen we na één seizoen Jupiler League alweer terugkeren naar de competitie waar we als stad, club en supporters eigenlijk thuishoren. Maar eerst haal ik graag nog een paar herinneringen op aan die vorige memorabele promotiewedstrijd, nu bijna een kwart eeuw geleden.

Het is het jaar van de lancering van de eerste reeks IBM PS/2 personal computers. De Belgische prins Filip slaat de eerste Europese ECU (voorloper van de euro). De Ier Johnny Logan wint het Eurovisie Songfestival met ‘Hold me now’. Ruud Gullit verhuist van PSV naar AC Milan voor het recordbedrag van 17 miljoen Nederlandse gulden. Diego Armando Maradona maakt Napoli in zijn eentje kampioen van Italië. En Ajax wint de Europa Cup 2 voor bekerwinnaars door Lokomotiv Leipzig met 1-0 te verslaan. Doelpunt: Marco van Basten.

Op 31 mei 1987 neemt Willem II het in de laatste competitiewedstrijd thuis op tegen Cambuur Leeuwarden. Inzet is de tweede plaats in de eindstand. Die geeft namelijk recht op rechtstreekse promotie. Het wordt een bloedstollende middag. Voor 12.500 toeschouwers speelt Willem II na een vroege 0-2 achterstand met 3-3 gelijk, waardoor we als tweede eindigen achter kampioen Volendam. Promotie is een feit!

Opstelling Willem II: Ton Verkerk, Jan Weggelaar, René Wolffs, Robert Hoofs, Fons Mallien, John Feskens, Mark Farrington, Edwin Godee, Bud Brocken, Kevin Maddock, Piet Schilders. Invaller: Ruud Donders.

Het seizoen 1986-1987 was voor mij in meerdere opzichten een bijzonder seizoen. Het was mijn eerste jaar als Willem II-supporter. Aan de hand van ons opa wandelde ik als menneke van acht voor het eerst de poorten van het Gemeentelijk Sportpark binnen. De promotiewedstrijd tegen Cambuur moest ik helaas missen, omdat ik zelf een voetbaltoernooi had met de VOAB-jeugd. Ik had er gelijk spijt van en nam mezelf voor om nooit meer een belangrijke wedstrijd van mijn helden aan me voorbij te laten gaan.

Ons opa leeft allang niet meer. Op 19 mei 1999, drie dagen nadat Willem II – jawel, wederom tegen Cambuur – de Champions League haalde, is hij overleden. Gestopt op zijn hoogtepunt. Hij had er zelf waarschijnlijk hard om moeten lachen. Tegen FC Den Bosch zit ik zondag met mijn vriendin op de tribune. Wat zou het geweldig zijn als we mijn ‘zilveren’ jubileum als supporter kunnen vieren met een promotiefeest…

En gij? Waor waarde gij op 31 mei 1987? Welke herinneringen roept deze promotiewedstrijd bij jou op? En met wie ga je de Tricolores zondag weer naar de Eredivisie schreeuwen? Deel hier je promotiepraat met je medesupporters!

Rood-wit-blauwe groet,

Trotsvanhetvoetballand

Tricolores Anthems: Oh When The Kings

Het moet ergens begin jaren ’80 zijn geweest. Onder de klok in het oude Gemeentelijk Sportpark. Ook toen nog in de eerste divisie. Een onbekende jonge Willem II’er, waarschijnlijk met een vlassig snorretje en matje in z’n nek, klom in de hekken en draaide zich om naar zijn maten. ‘Oh when the Kings’, riep hij. Zijn groep vrienden, die zich dan sinds een paar jaar King Siders noemden, twijfelden even. ‘Oh When The Kings!’, herhaalde hun kameraad, nog wat harder. ‘OH WHEN THE KINGS!’, herhaalde de groep. ‘Go Marching In’, ‘GO MARCHING IN!’. Het sloeg aan. Ze bleven het de rest van de wedstrijd zingen: ‘OH WHEN THE KINGS GO MARCHING IN’.

De daarop volgende dertig jaar werden er op de Tilburgse tribunes vaak nieuwe liedjes verzonnen. Soms verdwenen ze na één of twee seizoenen, andere chants hielden het wat langer vol. Maar er is één liedje dat de supporters van Willem II door de jaren heen altijd zijn blijven zingen. Het prachtige ‘Oh When The Kings Go Marching In’.

Uniek is het niet. De stoere King Siders die het begin jaren ’80 introduceerden hebben het waarschijnlijk voor het eerst gehoord tijdens een wedstrijd van een Engelse club. Britse fans zingen het lied al decennia. Natuurlijk is de Tilburgse variant afgeleid van het lied ‘Oh When The Saints Go Marching In’. Maar wij (de nerds) van Roem & Glorie wilden nu wel eens exact weten waar deze deun vandaan komt.

Het kan bijna niet anders dan dat de chant voor het eerst in een voetbalstadion werd geïntroduceerd door de fans van Southampton FC. Deze club, met als bijnaam “The Saints”, heeft dit nummer tot onofficeel clublied gebombardeerd. Maar ook bij andere clubs bleek het lied in de loop der jaren populair. Het woordje ‘Saints’ werd dan vervangen door bijvoorbeeld Blues, Reds, Spurs of natuurlijk ons eigen Kings.

Voordat het de football terraces bereikte was ‘Oh When The Saints’ vooral bekend door de legendarische trompetist Louis Armstrong die het voor het eerst in 1938 opnam. Vanaf dat moment is het lied niet meer uit het Dixieland circuit weg te denken. In de jazz noemen ze zo’n nummer dan een “standard”, omdat elke muzikant het moet kennen en kunnen spelen.

Vanaf het moment dat Armstrong het opneemt wordt het nummer zelfs zo populair, dat het publiek er meer voor moest gaan betalen. Doorgaans speelde een jazz orkestje een nummer voor $1 en een speciaal verzoekje voor $2, maar voor ‘the Saints’ moest al snel $5 afgetikt worden om het dak eraf te krijgen. En dat voor een nummer dat oorspronkelijk een begrafenismars was. Ja, is dat even een ontdekking van onze eigen Theo Blokfluit hier bij Roem & Glorie.

In het New Orleans van begin 20e eeuw werd ‘The Saints’ voornamelijk gespeeld op begrafenissen, als een orkest de kist naar de laatste rustplaats begeleidde. Ook wel een jazz funeral genoemd. Op de heenweg werd een langzame versie gespeeld en als de dooie onder de grond lag werd op de terugweg het tempo flink omhoog geschroefd naar een swingende versie. Wellicht was iedereen dan blij dat ze van de overledene af waren.

Via deze jazz funerals moet Louis Armstrong ook in aanraking zijn gekomen met dit nummer. Want hij blijkt het voor het eerst gehoord te hebben tijdens zijn jeugd. Hij vond het zo’n kraker dat hij het sinds 1938 wel 60 keer heeft opgenomen en uitgebracht. Maar Louis was niet de eerste die het nummer opnam. De allereerste bekende opnameregistratie stamt uit 1923 en is uitgevoerd door de Paramount Jubilee Singers op het befaamde Paramount label. Al zingen zij ‘When ALL the Saints COME marching in’.

Wie nu precies de componist van het nummer was, is nooit helemaal duidelijk geworden. Er zijn bronnen die ons vertellen dat het lied z’n oorsprong op de Bahama’s heeft. Ene meneer Black zette de gospelmelodie in 1900 voor het eerst op papier zette, maar was vermoedelijk niet de componist. Wat we wel weten is wie de tekst heeft geschreven. Uitgerekend in 1896, het oprichtingsjaar van de Tilburgsche Voetbalvereeniging Willem II, schreef een zekere mevrouw Purvis de tekst ‘oh when the saints are marching in’ waaraan de melodie later werd aangepast. Mevrouw Purvis zal er vast geen bezwaar tegen hebben dat we haar mooie tekst een klein bietje hebben aangepast. Morgen galmt het weer door De Vliert. ‘Oh When The Kings Go Marching In (GOED ZAT)’.

Uitvak donderdag zonder gloryhunters

Zo zag de parkeerplaats achter het Koning Willem II Stadion er vanavond om 18.15 uur uit. Drie kwartier voordat de kassa’s voor uitkaarten voor FC Den Bosch – Willem II open gingen. De afgelopen dagen hadden we op forums en sociale media geruchten gelezen dat gloryhunters het op onze kaarten gemunt zouden hebben. Dat kunnen wij van Roem & Glorie natuurlijk niet tolereren, dus gingen we maar eens efkes polshoogte nemen. Alle wachtenden aan hun oren getrokken en het negende couplet van het clublied laten zingen. En ja hoor. We hebben er 2 tussenuit geplukt. PSV shirtje onder hun jas, dom smoelwerk. Die hebben we dus een schop onder d’r hol gegeven en naar huis gestuurd. Dus maak u vooral geen zorgen. De overige 1200 meense die daar soms al vanaf 16.00 uur in de stromende regen stonden te wachten waren officieel geen, wij herhalen GEEN gloryhunters. Wel rijp voor Jan Wier trouwens.

ps. Binnen een half uurke weer alle kaarten weg. Maar wie kijkt daar nog van op? Willem II leeft!
pps. En tegen de tijd dat je dit leest is de thuiswedstrijd waarschijnlijk ook tot de laatste stoel uitverkocht. Dat zijn dus 14.500 meense. Oude tijden herleven.

Overal is dan ook echt OVERAL

Leev’ hoezee, voor Willem II, horen wij overal. En als wij zingen ‘overal’ dan bedoelen we ook echt OVERAL. Bovenop de Himalaya bijvoorbeeld. Het hele verhaal achter deze fantastische foto leest u op de site van de Supportersclub (klikt dan!).

Lange rijen voor de kassa’s

Foto via

Lange rijen vanochtend bij de kassa’s aan de Goirleseweg. De eerste 500 kaarten waren binnen een kwartier de deur uit. Onze club leeft als nooit tevoren. Dat wisten we al. Wat we nog niet wisten is dat er bij het Koning Willem II Stadion een verkeersbord hangt met een verbod voor psv’ers met hun tractoren. Goeie zaak!

UPDATE: Tilbo.com meldt dat de King Side al is uitverkocht. Doorschuiven naar E, F en P dus. Laat het Koning Willem II Stadion zondag op z’n grondvesten schudden!
UPDATE 2: Al 8.464 kaarten verkocht op de eerste dag.

LEEV’ HOEZEE, NAAR DE FINALE!

M.o.t.M.

Wat een dag, wat een wedstrijd. Na een ware thriller op het spookslot Het Kasteel hebben de Tricolores de finale van de playoffs bereikt. We zouden hier nu weer een heel uitgebreid verslag kunnen tikken, maar woorden schieten tekort om de spanning, ambiance, passie en euforie te beschrijven. Daarom is hier het fotoverslag van weer een memorabele awayday.

Dank aan de vele honderden Willem II-fans die de Tricolores in Rotterdam vanaf het uitvak en de hoofdtribune naar de finale hebben geschreeuwd. Wát een support. En nu… iedereen naar Den Bosch. Leev’ hoezee, voor Willem II, HOREN WIJ OVERAL!

En we zijn vertrokken. Max. 50 man per bus? Dè maoke wij zelluf wel uit!

De spanning stijgt als de Rotterdamse skyline in zicht komt.

Aankomst op Het Kasteel. Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts… Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts… Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts… Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts…Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts!

Wie stao daor tegen menne rug aan te zeiken?!

*PATS* Roem & Glorie en de King Side waren hier (en een paar boeren uit Veendam).

SWINKELS ARMY

Most loyal fans in the league. We waren er overal en altijd. Massaal. De spontane staande ovatie voor de Spartaanse jeugdelftallen tijdens de rust en voor Nieuwendaal & co. na de wedstrijd was pure klasse. Nog één uitwedstrijd te gaan. Let’s go all the way!

Droomstart: 0-1 voor Willem II. De lob van Höcher leek eeuwig in de lucht te hangen, maar toen de bal in het doel viel, ontplofte het uitvak.

Dankzij enkele magistrale reddingen van Meul werd de 1-1 uit het vuur gesleept. Na het laatste fluitsignaal sprintten de spelers richting de Tilburgse aanhang en klommen in het uitvak.

Honderden Tilburgers in het uitvak en op de hoofdtribune. (Foto van de facebook van Pim Delmee geschoept. Bedankt Pim!)

Houdoe Spangen!

Artistieke zeikfoto.

Heldenontvangst van de spelers bij het Koning Willem II Stadion.

MOVE ON UP!

Derby della Madonnina

De Tricolores verkassen momenteel in de Oisterwijkse bossen om zich daar in alle rust op de cruciale tweede wedstrijd tegen Sparta voor te bereiden. Da’s verstandig want wij doen sinds donderdag geen oog dicht, hebben al onze nagels afgeknauwd en zitten gruwelijk aan de dunne. Bloednerveus. Hoogste dus tijd voor wat afleiding en daarvoor nemen we geen halve maatregelen. Roem & Glorie presenteert u een zeer uitgebreid verslag van een bezoek aan Inter – AC Milan. Geweldig bedankt voor de inzending Maarten en de hele groep!!!

Derby della Madonnina

Nadat we vorig seizoen met 7 man naar Newcastle waren geweest voor de, wat later bleek historische, Tyne-Wear Derby Newcastle United – Sunderland (5-1) hadden we al snel besloten om er een soort van traditie van te maken en ieder jaar met een leuk groep een goede wedstrijd/derby te bezoeken. Dit jaar werd gekozen voor de Milanese derby ofwel de Derby della Madonnina.  De derby heet zo ter ere van het beeld van de maagd Maria bovenop de Dom van Milaan (Duomo), die vaak Madonnina genoemd wordt.

Nadat we besloten hadden naar Milaan te gaan hebben we rondgevraagd wie er allemaal mee wilde en uiteindelijk zouden we met 10 man gaan. We hadden in november alles gereserveerd en moesten dus nog een half jaar wachten. Ondertussen speelde AC Milan en Inter op 15 januari de heenwedstrijd die  eindigde in 0-1 voor Inter door Diego Alberto Milito. De sfeer in het stadion ,voor zover je dat meekrijgt op tv, was goed, maar de wedstrijd zelf was een echt Italiaanse. Hopen was dus op een betere wedstrijd. Gelukkig was het lot ons goed gezind en bleek dat beide teams moesten winnen om nog kans te hebben op de titel (AC Milan) en Champions League (Inter).

Op zaterdag 5 mei was het dan eindelijk zo ver. We vlogen met 10 man om half 10 vanaf Schiphol naar Milan Malpensa. Na aankomst in Milaan eerst met de bus richting Stazione Centrale en vanuit daar richting hostel. Aangezien de wedstrijd pas op de volgende dag zou zijn moesten we eerst nog een dagje zien door te komen in Milaan. ’s Middags zijn we wat door Milaan gaan lopen. Sommige wilde sommige nog even langs de Milan Store en hebben shirtjes gekocht. ’s Avonds nog met z’n alle op stap en de dag erna of beter gezegd dezelfde dag, want het was inmiddels al bijna ochtend was het matchday. Uiteindelijk zijn we rond 6 uur met de metro richting het stadion gegaan. Naarmate we dichter bij het stadion kwamen werd het steeds drukker in de metro. Supporters van Inter en AC gewoon door elkaar en soms gewoon samen naar het stadion.

Uiteraard worden de meegenomen Roem & Glorie stickertjes vakkundig opgeplakt.

Ongeveer een uur voor de wedstrijd zaten de Curvas aan beide kanten al redelijk vol en was de sfeer zeer goed met gezang op en neer en de voor ons onleesbare doekjes.

Aan beide kanten deed er een Nederlander mee.

En dan aan het begin van de wedstrijd het hoogtepunt met aan beide kanten een schitterende tifo actie. Vooral die van Inter is echt heerlijk. Het verwijst naar het Maria beeld op de Duomo. En de tekst eronder Ti te dominet Milan  betekent “jij waakt over Milaan”.

De wedstrijd zelf was ook goed en eigenlijk totaal on-Italiaans met 2 ploegen die wilde aanvallen. Mede natuurlijk ook, omdat ze beide echt moesten winnen. In het eerste half uur was het vooral Inter die in de aanval was en in de 14e minuut op 1-0 kwam door Diego Milito. Over en weer waren er een aantal grote kansen en bij Inter werd er nog een doelpunt afgekeurd wegens buitenspel. In de 43e minuut kreeg Milan een onterechte penalty die Ibrahimovic koel binnenschoot. Daarmee was de ruststand 1-1.

In de 2e helft begon het op beide curva’ s weer goed met veel vuurwerk.

Ook de wedstrijd zelf begint de 2e helft goed. Milan komt in de 46e al snel op 1-2 na een schitterende actie van wederom Ibrahimovic. Inter krijgt in de 52e en 79e minuut een penalty. Deze worden beide benut door de man van de wedstrijd Diego Alberto Milito en het Guiseppe Meazza wordt helemaal gek.

Uiteindelijk schiet Maicon met een schitterend schot van 20 meter de bal ook nog even in de kruising en is de avond compleet. De 4-2 eindstand staat op het scorebord.

Na de wedstrijd werd er op het Piazza del Duomo ook nog een feestje gevierd door de Juventus supporters uit Milaan. Want door het verlies van AC Milan heeft Juventus de 3e ster ofwel de 30e titel binnen.

Uiteindelijk dus een mooie trip naar Milaan met een goede wedstrijd met een geweldige sfeer. Op naar de volgende!!