Roem & Glorie: Mission Accomplished

We hadden een goeie 24 uur nodig om te herstellen, maar hier issie dan. Het allerlaatste fotoverslag van het seizoen 2011/2012: de wedstrijd Willem II – FC Den Bosch (2-1). We kunnen het nog maar amper bevatten, maar de Tricolores hebben het geflikt. Binnen een jaar zijn we terug waar we thuishoren: eredivisie. Voor Roem & Glorie betekent dat: mission accomplished. Leev’ Hoezee, voor Willem II, HOREN WIJ OVERAL!

De laatste wandeling naar het stadion. Bij elke zijstraat werd de massa supporters groter en groter….

De ramvolle King Side was er klaar voor.

Vlak voor kickoff stijgt er rood, wit en blauwe rook op vanaf de tribunes.

Maar even later gaan pas echt alle remmen los in Vak E. We zien enige minuten lang letterlijk geen hand voor ogen. We horen alleen het ‘Come On Willem II’ van de tribunes galmen. Heerlijke ambiance. Dit is voetbal!

Zo zag dat eruit vanaf de King Side. Waar zijn die Bossche bollen nou?

Ah, daar zijn ze weer!

Als FC Den Bosch bij een 1-0 stand een onterechte rode kaart krijgt (dat kennen we), gaan de Bosschenaren volledig door het lint. De thuisvakken worden bekogeld met de complete inboedel van het geplunderde verkooppunt. Vakkie E vermaakt zich ondertussen prima.

De wedstrijd wordt stilgelegd en de Bossche burgemeester Rombouts en technisch directeur Van der Hoorn moeten de wilde beesten komen temmen.

De rust keert terug, maar direct na de spelhervatting maakt Podevijn er 2-0 van. Het Koning Willem II Stadion explodeert. PITCH INVASION!

Onze held gaat op de schouders. SWINKELS FOREVER.

Ja, allemaal een stadionverbod.

Jong en oud in pure euforie het veld op.

Tilburgse Kampioenschappen latje zitten.

Na de wedstrijd bekijken we de schade in de Bossche apenkooi. Plees staan in de fik.

Het verkooppunt is totaal gesloopt.

Zelfs de koelkast en koffieapparaten zijn naar beneden gesmeten.

Het zal Tilburg een zorg wezen. Als de spelers op een open vrachtwagen richting de Heuvel gaan, staan de mensen rijendik langs de weg, zoals hier op de Trouwlaan/Korvelseweg.

Ook veel volk als de bus de Oude Markt opdraait.

De helden worden toegejuicht. Ricardo Ippel steelt de show.

De Heuvelring staat vol vanaf de kerk tot aan de Spoorlaan.

De waanzinnig huldiging komt abrupt tot een eind als er noodweer losbarst.

Maar in de kroegen op de Korte Heuvel, Piusplein of hier in de Live bar wordt het feest doorgezet tot in de kleine uurtjes. We zijn terug. Nooit mee eerste divisie!

Tenslotte: de Roem & Glorie crew feliciteert onze maat Ries met de geboorte van zijn zoon. Ter wereld gekomen op de dag dat Willem II promoveert! Dè menneke moet haast wel een gouden Tricolores-toekomst tegemoet gaan. Van Hintum lezen we mee? Welkom in de Willem II familie menneke!

ps. ook bedankt voor de foto’s Stoonie en de Tifosi.

EREDIVISIE, WE ZIJN TERUG!!!

Ons fotoverslag volgt vanavond omdat we spspychisch en fysiek nog niet in staat zijn om iets zinnigs te schrijven. Tilburg, WE ZIJN TERUG WAAR WE THUISHOREN!!!

Even the bad times are good? THE BAD DAYS ARE OVER!

Nog drie nachten wakker liggen

Dè wassie dan. De laatste uitwedstrijd van een bewogen seizoen in De Hel van het Nederlands betaald voetbal: de Jupiler League. Of we volgend jaar weer veroordeeld zijn tot reizen naar Veendam en Velzen weten we pas zondag. Want vandaag kwamen de Tricolores nog niet verder dan 0-0 in een stijf uitverkochte Vliert (op al die lege stoeltjes na dan). Dat resultaat is geen verrassing. We verloren dit seizoen al twee keer van de Bosschenaren en trainer Groenendijk heeft ’t daar gewoon goed vur mekaar. In de derde onderlinge ontmoeting beet Willem II gelukkig een stuk meer van zich af. Vooral als Messidjan de bal had was er dreiging. Dat geeft vertrouwen voor zondag, maar ook de blauwen kwamen een paar keer verrrrrrrekkes dicht bij een goal. Kortom, 0-0 is een terechte uitslag. Het devies voor zondag is simpel: WINNEN. Voor de laatste keer dit seizoen is hier een fotoverslag van Roem & Glorie On Tour.

Roem & Glorie On Tour. We zijn vertrokken. (Bedankt voor de foto maotje!)

Ergens tussen dees struikgewas ligt ‘s-Hertogenbosch, stad zonder skyline.

Het agressieve welkomstcomité bij De Vliert gaf direct na onze aankomst een verbijsterende demonstratie van onbekwaamheid.

Omdat café d’n Beitel ’s ochtends al om 10.00 uur open was, zat de sfeer er in de twaalf bussen goed in. Ook in onze bus een relaxte voetbalambiance. Natuurlijk werden er onderweg heel wat blikken Juup weggetikt. Bij aankomst in Den Bosch moesten er dus de nodige blazen geleegd worden. Een manneke of twintig stond dus tegen een heg op de parkeerplaats aan te piesen, zoals eigenlijk altijd en overal gebeurd. Geen vuiltje aan de lucht, totdat de gendarmerie zich plotseling moest laten gelden. Tot ieders grote verbazing werd één willekeurige supporter aangehouden en afgevoerd wegens wildplassen (!!!). Nu is ons motto al jaren ‘samen uit, samen thuis’, dus slaagde een grote groep fans erin de arrestant uit handen van de politie te krijgen. Dat verdiende misschien niet de schoonheidsprijs, maar de reactie van de politie bewees weer eens het totale gebrek aan inschattingsvermogen bij de dienders. Met wild blaffende joekels en paarden werd er op de rij wachtende Willem II-fans ingerend. Na enkele schermutselingen werd de levensgevaarlijke wildplasser + een maat alsnog uit de meute geplukt. Een staaltje misplaatst en provocerend machtsvertoon waar wij alleen maar kotsmisselijk van worden.

Deze van adrenaline (of angst?)  trillende held ging met zijn dolle joekel op nog geen meter van de rij wachtende Willem II-supporters (met kinderen en oudere fans) staan. Onnodig intimiderend en onverantwoord. De aanwezige Tilburgse agenten blonken weer uit in verstoppertje spelen.

Foto met dank aan Tifosi.

Gelukkig waren we net op tijd om de opkomst van de spelers te zien. De Tilburg Tifosi hadden weer uitgepakt en 650 kruiken zongen uit volle borst het ‘Hup Willem II Stoere Kerels’. Ambiance!

Eén van de vele Tilburgers op de Bossche vakken stuurde ons deze foto vanaf de overkant. Bedankt!

Uche, uche, uche.

De M-Side zat goed vol.

You’ll Never Walk Alone Willem II.

Deze mennekes bewaakten het R&G doek. Even The Bad Times Are Good!

Arjan Swinkels leidt zijn troepen naar voren bij een corner.

Spanning op de gezichten van 650 Willem II’ers in het uitvak. Helaas konden we vandaag niet juichen. Zondag moet de beslissing vallen. Dat betekent nog drie nachten wakker liggen van de zenuwen. Wat een ellende. Come on Willem II, MOVE ON UP!

Na de nodige onderhandelingen werd met de politie afgesproken dat de aangehouden jongens zich bij wegrestaurant Groenewoud in Helvoirt weer bij ons mochten aansluiten. De dagjesmeense op het terras kregen een hartverzakking toen er 70 gevaarlijke psychiatrische patiënten uit de bus kwamen rollen. Na een half uurtje wachten werden de jongens gedropt waarna we terug konden naar de schôônste stad van ’t laaand. Zondag moet het gebeuren.

LEEV’ HOEZEE, NAAR DE FINALE!

M.o.t.M.

Wat een dag, wat een wedstrijd. Na een ware thriller op het spookslot Het Kasteel hebben de Tricolores de finale van de playoffs bereikt. We zouden hier nu weer een heel uitgebreid verslag kunnen tikken, maar woorden schieten tekort om de spanning, ambiance, passie en euforie te beschrijven. Daarom is hier het fotoverslag van weer een memorabele awayday.

Dank aan de vele honderden Willem II-fans die de Tricolores in Rotterdam vanaf het uitvak en de hoofdtribune naar de finale hebben geschreeuwd. Wát een support. En nu… iedereen naar Den Bosch. Leev’ hoezee, voor Willem II, HOREN WIJ OVERAL!

En we zijn vertrokken. Max. 50 man per bus? Dè maoke wij zelluf wel uit!

De spanning stijgt als de Rotterdamse skyline in zicht komt.

Aankomst op Het Kasteel. Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts… Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts… Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts… Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts…Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts!

Wie stao daor tegen menne rug aan te zeiken?!

*PATS* Roem & Glorie en de King Side waren hier (en een paar boeren uit Veendam).

SWINKELS ARMY

Most loyal fans in the league. We waren er overal en altijd. Massaal. De spontane staande ovatie voor de Spartaanse jeugdelftallen tijdens de rust en voor Nieuwendaal & co. na de wedstrijd was pure klasse. Nog één uitwedstrijd te gaan. Let’s go all the way!

Droomstart: 0-1 voor Willem II. De lob van Höcher leek eeuwig in de lucht te hangen, maar toen de bal in het doel viel, ontplofte het uitvak.

Dankzij enkele magistrale reddingen van Meul werd de 1-1 uit het vuur gesleept. Na het laatste fluitsignaal sprintten de spelers richting de Tilburgse aanhang en klommen in het uitvak.

Honderden Tilburgers in het uitvak en op de hoofdtribune. (Foto van de facebook van Pim Delmee geschoept. Bedankt Pim!)

Houdoe Spangen!

Artistieke zeikfoto.

Heldenontvangst van de spelers bij het Koning Willem II Stadion.

MOVE ON UP!

Derby della Madonnina

De Tricolores verkassen momenteel in de Oisterwijkse bossen om zich daar in alle rust op de cruciale tweede wedstrijd tegen Sparta voor te bereiden. Da’s verstandig want wij doen sinds donderdag geen oog dicht, hebben al onze nagels afgeknauwd en zitten gruwelijk aan de dunne. Bloednerveus. Hoogste dus tijd voor wat afleiding en daarvoor nemen we geen halve maatregelen. Roem & Glorie presenteert u een zeer uitgebreid verslag van een bezoek aan Inter – AC Milan. Geweldig bedankt voor de inzending Maarten en de hele groep!!!

Derby della Madonnina

Nadat we vorig seizoen met 7 man naar Newcastle waren geweest voor de, wat later bleek historische, Tyne-Wear Derby Newcastle United – Sunderland (5-1) hadden we al snel besloten om er een soort van traditie van te maken en ieder jaar met een leuk groep een goede wedstrijd/derby te bezoeken. Dit jaar werd gekozen voor de Milanese derby ofwel de Derby della Madonnina.  De derby heet zo ter ere van het beeld van de maagd Maria bovenop de Dom van Milaan (Duomo), die vaak Madonnina genoemd wordt.

Nadat we besloten hadden naar Milaan te gaan hebben we rondgevraagd wie er allemaal mee wilde en uiteindelijk zouden we met 10 man gaan. We hadden in november alles gereserveerd en moesten dus nog een half jaar wachten. Ondertussen speelde AC Milan en Inter op 15 januari de heenwedstrijd die  eindigde in 0-1 voor Inter door Diego Alberto Milito. De sfeer in het stadion ,voor zover je dat meekrijgt op tv, was goed, maar de wedstrijd zelf was een echt Italiaanse. Hopen was dus op een betere wedstrijd. Gelukkig was het lot ons goed gezind en bleek dat beide teams moesten winnen om nog kans te hebben op de titel (AC Milan) en Champions League (Inter).

Op zaterdag 5 mei was het dan eindelijk zo ver. We vlogen met 10 man om half 10 vanaf Schiphol naar Milan Malpensa. Na aankomst in Milaan eerst met de bus richting Stazione Centrale en vanuit daar richting hostel. Aangezien de wedstrijd pas op de volgende dag zou zijn moesten we eerst nog een dagje zien door te komen in Milaan. ’s Middags zijn we wat door Milaan gaan lopen. Sommige wilde sommige nog even langs de Milan Store en hebben shirtjes gekocht. ’s Avonds nog met z’n alle op stap en de dag erna of beter gezegd dezelfde dag, want het was inmiddels al bijna ochtend was het matchday. Uiteindelijk zijn we rond 6 uur met de metro richting het stadion gegaan. Naarmate we dichter bij het stadion kwamen werd het steeds drukker in de metro. Supporters van Inter en AC gewoon door elkaar en soms gewoon samen naar het stadion.

Uiteraard worden de meegenomen Roem & Glorie stickertjes vakkundig opgeplakt.

Ongeveer een uur voor de wedstrijd zaten de Curvas aan beide kanten al redelijk vol en was de sfeer zeer goed met gezang op en neer en de voor ons onleesbare doekjes.

Aan beide kanten deed er een Nederlander mee.

En dan aan het begin van de wedstrijd het hoogtepunt met aan beide kanten een schitterende tifo actie. Vooral die van Inter is echt heerlijk. Het verwijst naar het Maria beeld op de Duomo. En de tekst eronder Ti te dominet Milan  betekent “jij waakt over Milaan”.

De wedstrijd zelf was ook goed en eigenlijk totaal on-Italiaans met 2 ploegen die wilde aanvallen. Mede natuurlijk ook, omdat ze beide echt moesten winnen. In het eerste half uur was het vooral Inter die in de aanval was en in de 14e minuut op 1-0 kwam door Diego Milito. Over en weer waren er een aantal grote kansen en bij Inter werd er nog een doelpunt afgekeurd wegens buitenspel. In de 43e minuut kreeg Milan een onterechte penalty die Ibrahimovic koel binnenschoot. Daarmee was de ruststand 1-1.

In de 2e helft begon het op beide curva’ s weer goed met veel vuurwerk.

Ook de wedstrijd zelf begint de 2e helft goed. Milan komt in de 46e al snel op 1-2 na een schitterende actie van wederom Ibrahimovic. Inter krijgt in de 52e en 79e minuut een penalty. Deze worden beide benut door de man van de wedstrijd Diego Alberto Milito en het Guiseppe Meazza wordt helemaal gek.

Uiteindelijk schiet Maicon met een schitterend schot van 20 meter de bal ook nog even in de kruising en is de avond compleet. De 4-2 eindstand staat op het scorebord.

Na de wedstrijd werd er op het Piazza del Duomo ook nog een feestje gevierd door de Juventus supporters uit Milaan. Want door het verlies van AC Milan heeft Juventus de 3e ster ofwel de 30e titel binnen.

Uiteindelijk dus een mooie trip naar Milaan met een goede wedstrijd met een geweldige sfeer. Op naar de volgende!!

Trots op de Tricolores

Bijna 24 uur later en we voelen het nog. Pure trots. Het was weer eens zo’n avondje dat we de kleuren rood wit en blauw in elke vezel van ons lichaam voelden. Zo’n 11.000 man op de tribunes, de King Side en lange zijde die fanatiek achter de Tricolores staan en 11 Stoere Kerels die strijden voor elke meter. Zelfs een lul van een scheidsrechter en een veld waarop normaal voetbal onmogelijk was, kon deze avond voor ons niet verpesten. Als dit de laatste thuiswedstrijd van het seizoen was, dan was het een waardige afsluiter. Maar het was niet de laatste. Want die 2-1 is erg krap, maar meer dan ooit dit seizoen geloven wij in deze ploeg, die nu al 10 wedstrijden ongeslagen is en passie en hartstocht laat zien. Vooral de manier waarop de kleine Messidjan zich gisteren weer uit de naad werkte was hartverwarmend. Maar ook de strijdlust bij Swinkels, Van der Rijt, Höcher, Guijt, De Groot, ach eigenlijk allemaal. En dan de Spartanen… tja, wij hebben nog nooit een slecht woord geschreven over de club uit Spangen. Maar van onze waardering voor de historie en traditie van de Kasteelclub is onderhand weinig meer over. Door die spelers met hun tijdrekken en provoceren, en door de supporters die liever liedjes van Feyenoord (‘je ziet ze nooit in Rotterdam’) en nac (hoe sneu) zingen dan dat ze hun eigen armoedige elftal steunen. En dan hebben we het nog niet eens over die dolgedraaide verzorger en het eeuwige gehuil op internet over gastvrijheid. Het is allemaal Sparta-onwaardig en Jules Deelder draait zich om in zijn graf. Of leeft die vent nog. Hoe dan ook, zondag in Rotterdam klaren we de klus. Come on Willem II, MOVE ON UP!

Vijf minuten voor kickoff werd het Koning Willem II Stadion blank gezet door een ongeëvenaarde plensbui. Het veld was vervolgens onbespeelbaar, maar de KNVB geeft niets om voetbal dus werd er gewoon om 20.00 uur afgetrapt.

Hoeveel man zat er gisteren eigenlijk in Schraalwijk? En in Den Bosch? Willem II was, is en blijft de club van Midden-Brabant.

SWINKELS ARMY.

Ally Away

Waar gaat dit seizoen eindigen? Dat beginnen wij ons af te vragen na negen wedstrijden zonder nederlaag op rij. Vrijdag was Almere City de sjaak 1-4. Dat betekent dat de vijfde plek voor ons is en dat we in de halve finale van de playoffs die andere traditieclub in de Jupiler League weer tegenkomen. Dat worden twee interessante ontmoetingen. Door omstandigheden deze week geen fotoverslag van Roem & Glorie, maar een gastreportage van de jongens van Tilburg Tifosi, die nog een hectisch dagje Almere beleefden… Bedankt gasten!

Almere. Stad van beton en banga-lijstjes. Tussen de grijze pre-fab huizenblokken en een dozijn aan stations heeft de geplande stad ook een sportcomplex met plastic gras, vernoemd naar een Aziatische heftruck. Almere zal de komende jaren nog wel ontbreken in de Nederlandse geschiedenisboeken.

We vonden de eigen vervoer regeling weer een mooi moment om de gastvrijheid te checken op de Nederlandsche Spoorwegen. Biri’s werden ingeslagen en kwatspraat kwam weer naar boven. Het niveau van de kwatspraat zakte net zover onder NAP als de plek van bestemming zelf.

Eigen vervoer zoals het hoort lekker met de trein naar Almere!

Op de laatste officiële speeldag van de Júúp-league lekker op de eerste rang op de Markt in Almere. Zonnetje, bier, terrasje en de The Tremeloes uit de speakers. Heerlijk zo’n voorbereiding op de wedstrijd. Echter vonden zo’n 40 boys van Almere het nodig om een kroeg aan te vallen waar op dat moment zo’n 25 Willem II supporters rustig een biertje aan het drinken waren en moesten bukken voor rondvliegende flessen bier en asbakken.

Een supporter van Willem II raakte gewond door rondvliegend glas en moest afgevoerd worden naar het ziekenhuis.

Onze Tricolores speelden op het groene synthetische tapijt volgens mij een aardige wedstrijd. Net als bij de meeste awaydays is het weer noodzakelijk om de volgende dag wederom de samenvatting te kijken omdat het geheugen me weer eens in de steek liet. Wél een paar schôôn doelpunten van die Höcher en Misidjan .

We worden vriendelijk welkom geheten in de Almeerse ‘Hel’.

Het stadion van Almere City deed zich eerder denken aan SC T’Zand dan aan een ‘hel’.

Het uitvak was weer afgelaaien vol met kruiken, zoals bij vrijwel elke uitwedstrijd het afgelopen seizoen!

De blokhut met het V.I.P. terras van Almere was niet volledig uitverkocht.

De tifo boys hadden hun plekkie op het hek weer gevonden, Wilco de steward vond dat minder leuk.

Over de catering bij Almere was weinig te klagen. We miste alleen de juin op de vettige burgers.

De 5e plek is binnen, op naar de playoffs!

Ad Agent en Simon Stille vonden het weer nodig om op Gestapo-achtige wijze de Tilburgse treinreizigers richting perron te jagen. “Adje en Simon zullen vanavond wel weer de vaatwasser in moeten ruimen van hùllie Kéé!”

De Almeerse kit en de Animal-cops waren in grote getalen aanwezig.

Achja, de 5e plaats is een feit. De twee oudste clubs uit de voormalige Gouden Gids divisie mogen nu gaan uitmaken wie er naar de derde ronde van de play-offs mag.

“We’ll meet again, don’t know where, don’t know when. But I’m sure we’ll meet again some sunny day”- Johnny Cash

Even the bad times are good.