EREDIVISIE, WE ZIJN TERUG!!!

Ons fotoverslag volgt vanavond omdat we spspychisch en fysiek nog niet in staat zijn om iets zinnigs te schrijven. Tilburg, WE ZIJN TERUG WAAR WE THUISHOREN!!!

Even the bad times are good? THE BAD DAYS ARE OVER!

Advertenties

De laatste training

Iedereen die in Tilburg ten zuiden van het spoor woont zal vanmiddag om 14.00 uur gedacht hebben dat Wereldoorlog III was losgebarsten. Tifosi en KingZine hadden bij de laatste training kosten nog moeite gespaard om de spelers nog één keer op scherp te zetten met een gruwelijk vuurwerk. Nondeju wè een kabaal mannen! Persbureau Van Eijndhoven plaatste dit mooie filmpje op youtube. We tellen de uren af. Nog 18 te gaan. We’re Coming Back!

Moment of Truth

Vrijdagmiddag. We willen dat het zondag is, maar de tijd schiet niet op. Dus we sluiten onze ogen, pompen deze classic door de speakers en zien de King Side alvast in vuur en vlam staan. Hier hebben we met z’n allen het hele jaar voor geknokt. Zondag moet het gebeuren. Zondag is onze moment of truth.

(Guru RIP)

Tricolores Anthems: Oh When The Kings

Het moet ergens begin jaren ’80 zijn geweest. Onder de klok in het oude Gemeentelijk Sportpark. Ook toen nog in de eerste divisie. Een onbekende jonge Willem II’er, waarschijnlijk met een vlassig snorretje en matje in z’n nek, klom in de hekken en draaide zich om naar zijn maten. ‘Oh when the Kings’, riep hij. Zijn groep vrienden, die zich dan sinds een paar jaar King Siders noemden, twijfelden even. ‘Oh When The Kings!’, herhaalde hun kameraad, nog wat harder. ‘OH WHEN THE KINGS!’, herhaalde de groep. ‘Go Marching In’, ‘GO MARCHING IN!’. Het sloeg aan. Ze bleven het de rest van de wedstrijd zingen: ‘OH WHEN THE KINGS GO MARCHING IN’.

De daarop volgende dertig jaar werden er op de Tilburgse tribunes vaak nieuwe liedjes verzonnen. Soms verdwenen ze na één of twee seizoenen, andere chants hielden het wat langer vol. Maar er is één liedje dat de supporters van Willem II door de jaren heen altijd zijn blijven zingen. Het prachtige ‘Oh When The Kings Go Marching In’.

Uniek is het niet. De stoere King Siders die het begin jaren ’80 introduceerden hebben het waarschijnlijk voor het eerst gehoord tijdens een wedstrijd van een Engelse club. Britse fans zingen het lied al decennia. Natuurlijk is de Tilburgse variant afgeleid van het lied ‘Oh When The Saints Go Marching In’. Maar wij (de nerds) van Roem & Glorie wilden nu wel eens exact weten waar deze deun vandaan komt.

Het kan bijna niet anders dan dat de chant voor het eerst in een voetbalstadion werd geïntroduceerd door de fans van Southampton FC. Deze club, met als bijnaam “The Saints”, heeft dit nummer tot onofficeel clublied gebombardeerd. Maar ook bij andere clubs bleek het lied in de loop der jaren populair. Het woordje ‘Saints’ werd dan vervangen door bijvoorbeeld Blues, Reds, Spurs of natuurlijk ons eigen Kings.

Voordat het de football terraces bereikte was ‘Oh When The Saints’ vooral bekend door de legendarische trompetist Louis Armstrong die het voor het eerst in 1938 opnam. Vanaf dat moment is het lied niet meer uit het Dixieland circuit weg te denken. In de jazz noemen ze zo’n nummer dan een “standard”, omdat elke muzikant het moet kennen en kunnen spelen.

Vanaf het moment dat Armstrong het opneemt wordt het nummer zelfs zo populair, dat het publiek er meer voor moest gaan betalen. Doorgaans speelde een jazz orkestje een nummer voor $1 en een speciaal verzoekje voor $2, maar voor ‘the Saints’ moest al snel $5 afgetikt worden om het dak eraf te krijgen. En dat voor een nummer dat oorspronkelijk een begrafenismars was. Ja, is dat even een ontdekking van onze eigen Theo Blokfluit hier bij Roem & Glorie.

In het New Orleans van begin 20e eeuw werd ‘The Saints’ voornamelijk gespeeld op begrafenissen, als een orkest de kist naar de laatste rustplaats begeleidde. Ook wel een jazz funeral genoemd. Op de heenweg werd een langzame versie gespeeld en als de dooie onder de grond lag werd op de terugweg het tempo flink omhoog geschroefd naar een swingende versie. Wellicht was iedereen dan blij dat ze van de overledene af waren.

Via deze jazz funerals moet Louis Armstrong ook in aanraking zijn gekomen met dit nummer. Want hij blijkt het voor het eerst gehoord te hebben tijdens zijn jeugd. Hij vond het zo’n kraker dat hij het sinds 1938 wel 60 keer heeft opgenomen en uitgebracht. Maar Louis was niet de eerste die het nummer opnam. De allereerste bekende opnameregistratie stamt uit 1923 en is uitgevoerd door de Paramount Jubilee Singers op het befaamde Paramount label. Al zingen zij ‘When ALL the Saints COME marching in’.

Wie nu precies de componist van het nummer was, is nooit helemaal duidelijk geworden. Er zijn bronnen die ons vertellen dat het lied z’n oorsprong op de Bahama’s heeft. Ene meneer Black zette de gospelmelodie in 1900 voor het eerst op papier zette, maar was vermoedelijk niet de componist. Wat we wel weten is wie de tekst heeft geschreven. Uitgerekend in 1896, het oprichtingsjaar van de Tilburgsche Voetbalvereeniging Willem II, schreef een zekere mevrouw Purvis de tekst ‘oh when the saints are marching in’ waaraan de melodie later werd aangepast. Mevrouw Purvis zal er vast geen bezwaar tegen hebben dat we haar mooie tekst een klein bietje hebben aangepast. Morgen galmt het weer door De Vliert. ‘Oh When The Kings Go Marching In (GOED ZAT)’.

Uitvak donderdag zonder gloryhunters

Zo zag de parkeerplaats achter het Koning Willem II Stadion er vanavond om 18.15 uur uit. Drie kwartier voordat de kassa’s voor uitkaarten voor FC Den Bosch – Willem II open gingen. De afgelopen dagen hadden we op forums en sociale media geruchten gelezen dat gloryhunters het op onze kaarten gemunt zouden hebben. Dat kunnen wij van Roem & Glorie natuurlijk niet tolereren, dus gingen we maar eens efkes polshoogte nemen. Alle wachtenden aan hun oren getrokken en het negende couplet van het clublied laten zingen. En ja hoor. We hebben er 2 tussenuit geplukt. PSV shirtje onder hun jas, dom smoelwerk. Die hebben we dus een schop onder d’r hol gegeven en naar huis gestuurd. Dus maak u vooral geen zorgen. De overige 1200 meense die daar soms al vanaf 16.00 uur in de stromende regen stonden te wachten waren officieel geen, wij herhalen GEEN gloryhunters. Wel rijp voor Jan Wier trouwens.

ps. Binnen een half uurke weer alle kaarten weg. Maar wie kijkt daar nog van op? Willem II leeft!
pps. En tegen de tijd dat je dit leest is de thuiswedstrijd waarschijnlijk ook tot de laatste stoel uitverkocht. Dat zijn dus 14.500 meense. Oude tijden herleven.

Lange rijen voor de kassa’s

Foto via

Lange rijen vanochtend bij de kassa’s aan de Goirleseweg. De eerste 500 kaarten waren binnen een kwartier de deur uit. Onze club leeft als nooit tevoren. Dat wisten we al. Wat we nog niet wisten is dat er bij het Koning Willem II Stadion een verkeersbord hangt met een verbod voor psv’ers met hun tractoren. Goeie zaak!

UPDATE: Tilbo.com meldt dat de King Side al is uitverkocht. Doorschuiven naar E, F en P dus. Laat het Koning Willem II Stadion zondag op z’n grondvesten schudden!
UPDATE 2: Al 8.464 kaarten verkocht op de eerste dag.

LEEV’ HOEZEE, NAAR DE FINALE!

M.o.t.M.

Wat een dag, wat een wedstrijd. Na een ware thriller op het spookslot Het Kasteel hebben de Tricolores de finale van de playoffs bereikt. We zouden hier nu weer een heel uitgebreid verslag kunnen tikken, maar woorden schieten tekort om de spanning, ambiance, passie en euforie te beschrijven. Daarom is hier het fotoverslag van weer een memorabele awayday.

Dank aan de vele honderden Willem II-fans die de Tricolores in Rotterdam vanaf het uitvak en de hoofdtribune naar de finale hebben geschreeuwd. Wát een support. En nu… iedereen naar Den Bosch. Leev’ hoezee, voor Willem II, HOREN WIJ OVERAL!

En we zijn vertrokken. Max. 50 man per bus? Dè maoke wij zelluf wel uit!

De spanning stijgt als de Rotterdamse skyline in zicht komt.

Aankomst op Het Kasteel. Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts… Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts… Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts… Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts…Links… rechts… links… rechts… links… rechts… links… rechts!

Wie stao daor tegen menne rug aan te zeiken?!

*PATS* Roem & Glorie en de King Side waren hier (en een paar boeren uit Veendam).

SWINKELS ARMY

Most loyal fans in the league. We waren er overal en altijd. Massaal. De spontane staande ovatie voor de Spartaanse jeugdelftallen tijdens de rust en voor Nieuwendaal & co. na de wedstrijd was pure klasse. Nog één uitwedstrijd te gaan. Let’s go all the way!

Droomstart: 0-1 voor Willem II. De lob van Höcher leek eeuwig in de lucht te hangen, maar toen de bal in het doel viel, ontplofte het uitvak.

Dankzij enkele magistrale reddingen van Meul werd de 1-1 uit het vuur gesleept. Na het laatste fluitsignaal sprintten de spelers richting de Tilburgse aanhang en klommen in het uitvak.

Honderden Tilburgers in het uitvak en op de hoofdtribune. (Foto van de facebook van Pim Delmee geschoept. Bedankt Pim!)

Houdoe Spangen!

Artistieke zeikfoto.

Heldenontvangst van de spelers bij het Koning Willem II Stadion.

MOVE ON UP!